نارٍ قالَ : قلُّتُ : حَسْبُكَ علقمه و اسود مىگويند : ما از ابو ايوب انصارى شنيديم كه مىگفت : شنيدم كه رسول الله به عمّار بن ياسر مىگفت : اى عمّار ؟ تو را جماعت ستمگر خواهند كشت ، و تو با حقّ هستى و حقّ با توست ، اى عمّار ! زمانى كه ديدى على را كه از يك طريق سير مىكند ! و غير على از وادى ديگر ، تو با على باش و در طريق او گام بردار و تمام مردم را رها كن ، على تو را به‌هلاكت و ضلالت نمىافكند ، و از هدايت خارج نمىكند . اى عمّار ! كسىكه شمشيرى حمايل خود كند و بدان بخواهد على را بر عليه دشمنانش نصرت كند خداوند آن شمشير را در روز بازپسين به صورت گردن‌بندى از دُرّ به گردن او در آويزد و كسى كه شمشيرى حمايل كند و بخواهد با آن دشمن على را يارى كند ، خداوند در روز قيامت آن شمشير را به صورت گردن‌بندى از آتش به‌گردن او آويزان كند ، عمّار مىگويد : به‌حضرت رسول اكرم عرض كردم : كافىاست من مطلب را آن‌طور كه بايد دريافتم . ملاقات علقمه و اسود نزد ابو ايوب انصارى و مذاكره راجع به‌خلافت على عليه السّلام 11 - موفق بن احمد خوارزمى با اسناد متّصل خود از اعمش ، از ابراهيم از علقمه و اسود روايت كند ، قالا : ايَتْنَا ابا ايّوبِ الْانَصْارى ، وَ قلُنْا لَهُ يا ابا ايوب ! انَّ اللهَ تبارَكَ و تَعالى اكْرَمَ نَبيَّهُ صلى الله عليه و آله وَ صَفا لَكَ مِنَ فَضْلِهِ مِنَ اللهَ فَضَّلَكَ بِها ! اخْبِرنا بِمَخْرَجِكَ مَعَ عَلِىٍّ عليه السلام تُقاتِلَ اهْلَ لا الَه الّا الله ؟ ( فقال ابو ايوب ) اقْسِمُ لَكُما بِالله ، لَقَد كانَ رَسولُ اللهِ صلى الله عليه و آله فى هَذَا الْبَيْتِ الَّذى انْتُما فيهِ مَعَى ، وَ ما فِى الْبَيْتِ غَيْرُ رَسولِ اللهِ صلى الله عليه و آله وَ عَلِىٌّ جالِسٌ عَنْ يَمينِهِ وَ انَا جالِسٌ عَنْ يسارِهِ ، وَ انَسٌ قائمٌ بَيْنَ يَدَيْهِ ، اذْ حَرَّكَ الْبابَ ، فقال رسولُ اللهِ صلى الله عليه و آله افْتَحْ لِعَمّارِ الطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ . فَفَتَحَ النَّاسُ « 1 » الْبابَ وَ دَخَلَ عَمّارُ ، فَسَلَّمَ عَلى رَسولِ الله فَرَحَّبَ بِهِ ، ثُمّ قالَ لِعَمَّارٍ : انَّهُ سَيَكونُ فى امَّتى بَعْدى هُناة ، حَتّى يَخْتَلِفَ السّيْفُ

--> ( 1 ) ظاهرا بايد « انس » باشد .